പുത്തരിക്കണ്ടം മൈതാനം പോലെ വിശാലമായ മനസ്സുള്ളവരേ , ഒരു ഒരേ ഒരു സെന്റെങ്കിലും എന്റെ പേര്‍ക്ക് എഴുതി തായോ?
എന്ന് ഒരു പോസ്സസ്സീവ് കുട്ടി

ഭൂമിയാകെ ഓടിച്ചോടിച്ചു
വിവിധോന്മുഖനാക്കി
പ്രലോഭിപ്പിച്ചിതെത്രയാ
നെല്‍ക്കതിരുകള്‍ ,

നിന്റെ ചുണ്ടുകളില്‍
എന്റെ ഇട്ടാപ്രിങ്ങിണി പ്രണയത്തിനു

തെക്കുമില്ല കിഴക്കുമില്ല ..

ആഴമുള്ള കിണറെത്തിനോട്ടങ്ങളെ

ചെവിക്ക് പിടിച്ച്

അടുക്കളത്തിണ്ടില്‍ കൊണ്ടിരുത്തുന്ന

എന്റെതല്ലാത്ത പ്രതിധ്വനികള്‍.

കല്ലുമഴ പെയ്യിക്കണ്ട,

എന്റെ കുടകളെ ഞാന്‍ പാറപ്പെടുത്തും.

ചിരിക്കാനും കരയാനും ആക്രോശിക്കാനുമാവാതെ
വായ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു
എന്റെ കവിത